This ist -not- a love song: Nieuwste video-installatie van Toos Nijssen

10 juli 2009 t/m 6 september 2009

Persbericht

Beeldend kunstenaar Toos Nijssen ontwerpt, op verzoek van Museum van Bommel van Dam in Venlo, een video-installatie voor de rechter vleugel van het museum. Hiervoor heeft de kunstenaar twaalf mensen, bekenden en onbekenden, uitgenodigd om tien minuten in stilte voor haar videocamera plaats te nemen. Onder de titel this is -not- a love song toont Nijssen haar nieuwste videoportretten in combinatie met videobeelden van locaties die zij met deze portretten verbindt én tekeningen die ze tijdens het productieproces heeft gemaakt. 

Toos Nijssen (Baarlo, 1961) onderzoekt al geruime tijd het fenomeen ‘portret’ in de vorm van een videoportret. Een videoportret van een bekende, een onbekende of een toevallige voorbijganger. Zo is een omvangrijk archief ontstaan waarin meer dan duizend videoportretten een plaats hebben. Al deze portretten zijn opgenomen in een speciaal daarvoor ontworpen mobiele studio, die enkel uit een stoel, een videocamera en het voor de kunstenaar perfecte licht bestaat.

Terwijl de tijd verstrijkt…
Wanneer Toos Nijssen je uitnodigt voor haar camera plaats te nemen, verlaat ze op een gegeven moment de studio en laat de betreffende persoon achter met zijn of haar eigen gedachten. De camera is zo ingesteld dat alleen het gezicht te zien is. Met het verstrijken van de tijd gebeurt er iets in dat gezicht. Langzaam maar zeker valt er iets weg en komt er een ander ‘gezicht’ tevoorschijn. Het masker valt als het ware af. Wat overblijft, is een puur beeld dat zich aan de kijker laat zien. Zonder schaamte, zonder angst.

This is -not- a love song
Voor de presentatie in Museum van Bommel van Dam heeft de kunstenaar een ‘gelaagde’ video-installatie gemaakt. De twaalf nieuwe videoportretten hebben hierin een centrale rol. Van elk portret selecteert Toos Nijssen zorgvuldig een passage van vijf minuten aan een stuk. De gekozen sequenties worden samen met een videobeeld van een locatie getoond, die de kunstenaar intuïtief met de geportretteerde associeert. Dat kan een videobeeld zijn van een bos, een rivier, de zee. Elke plek is vijf minuten lang gefilmd.
Als derde element verwerkt de kunstenaar een tekeningenreeks met teksten en schetsen in de installatie. Als het ware bladen uit een dagboek die haar inzicht verschaffen in haar eigen psyche én de psyche van de personen die zij tijdens haar projecten ontmoet.
Samen leveren deze elementen een bijzonder spannend, gelaagd beeld op, dat bestaat uit de intimiteit van het portret, de poëzie van de omgeving en de genadeloze directheid van de tekening.

Publicatie en workshop
Bij de tentoonstelling verschijnt een fraaie fullcolour publicatie met honderd stills van videoportretten die Toos Nijssen zorgvuldig uit haar omvangrijke archief geselecteerd heeft. Daarnaast toont het boek een keuze uit de enorme veelheid van tekeningen die de kunstenaar voor, tijdens en na de productie van haar videoportretten gemaakt heeft. Het boek wordt op zondag 23 augustus in Museum van Bommel van Dam gepresenteerd. De tekst is geschreven door Rick Vercauteren. De vormgeving is in handen van Ron Eijkman.

Op 15 én 16 augustus geeft Toos Nijssen workshops in Museum van Bommel van Dam, met als thema ‘een zelfportret’.

 

in , | Getagged , , , , , , , , |

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *